A localidade de Cortegada está situada na comarca do Ribeiro, ás beiras do encoro de Frieira, no río Miño. As fontes termais de Cortegada remóntanse á época romana, aparecen mencionadas en documentos do mosteiro de Celanova durante a Idade Media e alcanzaron o seu auxe nos séculos XIX e XX.
Esta é unha das primeiras zonas termais en cumprir coa normativa imposta polo rei Fernando VII de ter un médico que supervisase os tratamentos que se lles realizaban aos bañistas.
A construción do ferrocarril de Ourense a Vigo na década de 1880 e da ponte sobre o Miño a principios do século XX revitalizaron o seu turismo termal.
As termas estaban situadas nas beiras do río Miño, e se inundaban cada inverno. Por este motivo, construíanse estruturas temporais para que se puidesen retirar cada outono ata a primavera seguinte. Polo tanto, os baños só estaban dispoñibles no verán. A temperatura no fondo do val era tan alta que as augas se tomaban ao solpor.
En 1937, construíuse un edificio permanente lixeiramente afastado do río Miño. Máis tarde, en 1970, o encoro da Frieira asolagou permanentemente a zona das termas, e todos os baños termais trasladáronse a un terreo máis alto, pero moi preto da vila de Cortegada.
O balneario construído en 1937 consérvase hoxe como museo e restaurante, e tamén hai un balneario moderno ademais das fontes do Baño do Monte e da Fonte da Pezoña.
As augas de Cortegada son sulfurosas e bicarbonatadas sódicas, e emerxen a unha temperatura de entre 25 e 44 graos centígrados.
